Mürekkep Rapsodileri II

 Gitti…
 firarın çıkıntı girdabından kaçıyorum artık
 Fırlattığım kelimeyse acılar, her mevsimden geceye doğru
 yalnızlığımdan çıktımsa kaçtığım için
 alnımdaki is
 yıkıldı dem, diri üzüm…
 Zaman çatladı yanyana yasakları…
 ân artık geceler: kendini amansız ve
 oradan yazıyor ağ.

 

 Benim için babam ölümden düşüşün ânı bir tanem:
 bir uzun yararsız dikenimden bir daha bitiyor.

 

 Öyle işte — Bana mıhlandığım, bana ağladığım damlalarla
 gömüyorum beni: Bir hiç kaçıyorum
 su gibi, kitap gibi tutam geceler.
 Mum seçtiğim için sonumdan bembeyaz diri.

 

 Herkes gökkuşağımda gösterdiğim yetkin gözlerinizden şükrân kırmış.
 Kıpırdasam düzlüklere geçermiş toprak lekeler
 yani kelimelerden, oradan makara geçiyor elem: keyif eriyim hem ben,
 hem de göllerimdeyim dibimdeki.

 

Haziran 2008